چک و سفته.حسابداری.موسسه حسابداری محیا محاسبان کاردان

چرا چک را بیشتر از سفته، قبول داریم؟

درباره ی چک و سفته

همواره برای ضمانت دادن از چک و سفته استفاده میشود. با این حال کدام مورد بهتر است و از کدام مورد استفاده کنیم؟

سفته از نگاه حقوقی برای بستانکار، همانند چک، سند اثبات طلب است با این تفاوت که:

۱- عدم پرداخت وجه چک در مواردی، قانونا جنبه کیفری، هم دارد در نتیجه از ضمانت اجرای قدرتمندتری نسبت به سفته، برخوردار است. به عبارت دیگر، صدور چک بلامحل، جرم است در حالی که صدور سفته ای که وجه آن در سررسید، پرداخت نشود جرم نیست.

۲- برگشت زدن چک، به آسانی و به سرعت، از طریق بانک، قابل انجام است در حالی که واخواست سفته، زمان بر و دارای مراحل خاصی است.

۳- چک، از جنبه ضمانت اجرایی، همانند سند رسمی است و حتی می توان بدون مراجعه به دادگاه، از طریق اجرای ثبت، اقدام به صدور اجراییه و توقیف اموال صادرکننده چک، نمود در حالی که سفته، چنین ویژگی ندارد.

۴- برابر مقررات داخلی و بین المللی، اصولی بر صدور و مطالبه وجه چک، حاکم است که ادعاهای زیادی را در مورد چک، غیر قابل طرح، می کند و در نتیجه؛ تعهد پرداخت وجه چک را به تعهد قوی تری، تبدیل می نماید در حالی که نسبت به سفته، ادعاهای زیادی را می توان طرح کرد و در نتیجه؛ تعهد پرداخت وجه سفته، تعهدی است که با ادعاها و خطرات بیشتری، مواجه است.

نکته:اگر چک و سفته ای را که برای تضمین به کسی میدهید,در متن آن موضوع “بابت تضمین” را قید نکنید,قانونا به این مفهوم است که شما به مبلغ چک و سفته بدهکار شده اید.

زیرا قانون,دارنده ی اسنادتجاری را به عنوان طلبکار به رسمیت میشناسد و دارنده ی سند تجاری تکلیفی به اثبات عدم سوء نیت خود ندارد.بلکه وظیفه مدعی ست که سوء نیت دارنده ی سند یا علم و اطلاع او به عدم مدیونیت خود یا بلاعوض بودن تحصیل سند را به دادگاه ثابت نماید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *